KARAR VERMEDEN ÖNCE

Adamin dort oglu vardi. Adam ogullarinin bir sey gorduklerinde veya
yasadiklarinda cok cabuk yargilamadan onlari anlamalarini isterdi. Her
bir oglunu bir arastirmaya gondermeye karar verdi ve uzaklarda bulunan
bir armut agacina gidip bakmalarini istedi.

Birinci ogul agaci gormeye kisin gitti, ikincisi baharda, ucuncusu yazin ve
dorduncusu de sonbaharda.

Hepsi geri donduklerinde baba onlari cagirdi ve ne gorduklerini anlatmalarini
istedi.

Birinci ogul agacin cirkin oldugunu, seklinin bozuk, bukulmus ve kivrilmis oldugunu
soyledi.

Ikinci ogul "hayir, agac yesil tomurcuklarla kapliydi ve umut vadediyordu." dedi.

Ucuncu ogul itiraz etti; agacin cok guzel kokan ve cok guzel gorunen ciceklerle dolu
oldugunu soyledi. Gordugu sey hayatinda gordugu en zarif, en hos seydi.

Sonuncu ogul hic birisine katilmadi. Agacin olgunlasmis oldugunu ve meyvalardan
egildigini, meyvalarin da hayat dolu olduklarini soyledi.

Adam ogullarina her birisinin hakli oldugunu, cunku her birinin agacin hayatindaki
sadece bir mevsimi gordugunu soyledi.

"Bir agaci veya bir insani sadece bir mevsimle yargilayamazsiniz ve kim oldugunuzun
esasi ve hayattan gelen zevk, sevinc ve sevgi sadece en sonunda, tum mevsimler
gectiginde olculebilir."